Adnan Çetin-Bir Seferihisar Sevdalısı “Engeller ve Dengeler”

Köşe Yazarları

Selam dostlarım..

Epey bir aradan sonra tekrar birlikte olmanın sevincini içerisindeyim.

Bu makalemde konuğumuz engelli arkadaşların  sosyal yaşam şartları. Hayatımızdaki engeller ve buna görece dengeler

Gündüzleri sokakta ve iş yerlerinde akşamları evde geceleri yatakta günün 24 saati sorun yaşamaktayız ve zorluklarla karşı karşıya kalmaktayız. Peki neden?
Bizleri anlayan varmı acaba ya da nerede?

*Sabah uyandığımızda  yataktan nasıl kalkacağım. Tutunacak yer yok tekerlekli araba yanımda Freni tutmuyor beni kim tutacak sorusu?

*Mutfak lavabo yüksek yetismemin imkani yok
Ocak buzdolabı yuksekligi çok büyük bir savaş veriyoruz yemek yemek için neden?

* Wc banyo oturmak sorun, tutunacak yer yok dengemizi sağlamak çok önemli yoksa yere düşer kalkamayız Banyo yine aynı sıkıntı nasıl girelim çıkalım  tutunacak ve girecek yerler yok

Evden çıktık diyelim ve birazda sokaklara bakalım

*Evde bu kadar sıkıntıların içinde bırakınca  biraz temiz hava alalım diye çabalamak zorundayız. Kaldırımlar direklerle kuşatılmış, onları geçsek esnafın masası sandalyesi ya da tezgahı. Mecbur trafik ile beraber gidiyoruz  Arabalar bize çarpmasın diye umarak

Ulasmak istediğim yere gelince taa köşeye gitmem gerekir kaldırıma çıkmak için. Eyvah orada da araba park etmiş şimdi ne olcak?

* Birde kaldırımlar var çıkması bir dert inmesi bir dert.Öğle bir yüksekliği verilmişler ki çıkarken düşme ihtimali yüksek. Bir de kaldırım yüksek kenardan boşluğa düşmezsen şanslısın

* Herkes gibi çalışmak ekmeğimizi kazanmak için bizler iş yerlerinde verilen görevi fazlasıyla yapmaya çalışırız .Fakat ogle anlar olur ki zor durumda kalırız
Mesela yemek kuyruğunda yemek tepsisini alıp masaya gitmek ne zordur bilirler mi?

*Akşamları eve gelince apartmana girmek dert  asansöre binmek başka dert, hatta içerisine sığmak baska bir dert. Deynekler, tekerlekli sandalye çamurlu. Eve girince temizlemesi ayrı bir dert

*Gittigimiz bazı kamu dairelerine ve aliş veriş yerlerinde basamaklar var tutunma yerleri ve rampalari yok. Birini düşünüp birini unutmuşlar mutlaka. Ya da kanuna uymak için usulen yapmışlar Çoğu iş yerlerinde kapılar çekmeli ve nasıl açarız o kapıyı biz?

Tekrar eve dönelim. Mimari detaylarını engelli gözüyle görün birde
*Yemek saati geldi. Ocak yüksek, lavoba yüksek  nasıl yemek yapacağız.Onu da bırakın her evde lambaları açmak icin konulan düğmeler yüksek. Tekerlekli sandalyeli biri hiç mi düşünülmez?

*Akşam oldu yatacağız. Tekerlekli sandalyeden yatağa çıkmak mümkün mü?

Şimdi sizlere bir kaç örnek verdim. Keşke herkes empati yapabilse. Keşke bu hayatı organize edenler önce bir gün tekerlekli sandalye ile dolaşsa.

Engelli olmak kolay değil, ama yaşamak çok  zorluklar taşıyor.

Kânun yapıcıların Engelliler yasasını tekrar gözden geçirmesi şart. İl ve Ilçe belediyeleri, valilikler kaymakamlıklar yeni düzenlemeleri bir an önce yaşamsal boyuta taşımalı

Engellilerin yaşam koşulları birazda olsun hafifletilmeli.
Ve en önemlisi llk etapta engellilere engel olmayalım kanunu çıkarılması gerek.

Sevgi ve Saygılarımla

Engelli Dostu
Adnan Cetin

Bir cevap yazın