Tüm Emeklilerin Sendikası’nın çağrısıyla Türkiye genelinde gerçekleştirilen eylemlerin bir adresi de Seferihisar oldu. 30 Eylül Çarşamba günü meydanda bir araya gelen emekliler, 25 Eylül’de Ankara’da Anayasa Mahkemesi önündeki eylem sırasında yaşamını yitiren emekli polis Ali Şekeroğlu’nu andı.
Ankara’da emeklilerin seyyanen zam ve insanca yaşam talepleriyle gerçekleştirdiği eylem sırasında yaşamını yitiren emekli polis Ali Şekeroğlu için Türkiye genelinde düzenlenen eylemler kapsamında Seferihisar’da da basın açıklaması gerçekleştirildi.
Tüm Emeklilerin Sendikası tarafından yapılan açıklamada, Şekeroğlu’nun yaşamını yitirmesinin emeklilerin yaşadığı ekonomik ve sosyal sorunlarla birlikte değerlendirilmesi gerektiği ifade edildi.
Seferihisar’daki eylemde emekliler; geçim sıkıntısı, düşük emekli aylıkları ve seyyanen zam taleplerini gündeme taşıdı.
Sendika, Türkiye genelinde 45 noktada gerçekleştirilen eylemlerle emeklilerin insanca ve onurlu yaşam taleplerinin kamuoyuna duyurulduğunu belirtti.
Açıklamada, Ali Şekeroğlu’nun daha önce yaptığı paylaşımlarda emeklilerin geçim sıkıntısına dikkat çektiği belirtilirken, Anayasa Mahkemesi önünde taşıdığı “Para için değil, onurumuz için” yazılı dövize de vurgu yapıldı.
Sendikanın açıklamasında siyasi iktidarın emeklilere yönelik ekonomik politikaları eleştirilirken, emeklilerin yaşadığı yoksulluk ve geçim sıkıntısının siyasi sorumluluğuna ilişkin değerlendirmelere de yer verildi.
Eylemde, “Geçinemiyoruz” ve “İnsanca ve onurumuzla yaşamak istiyoruz” mesajları öne çıktı.
BASIN AÇIKLAMASININ TAM METNİ
Tüm Emeklilerin Sendikası tarafından kamuoyuyla paylaşılan basın açıklamasının tam metni şöyle:
BASINA VE KAMUOYUNA
BU YALNIZCA BİR İNTİHAR DEĞİL, SİYASİ BİR CİNAYETTİR!
25 Eylül’de, Ankara’da Anayasa Mahkemesi önünde ve Türkiye’nin dört bir yanında emekliler seyyanen zam ve insanca yaşam talepleriyle alanlara çıktığı sırada, emekli polis Ali Şekeroğlu’nun Anayasa Mahkemesi önünde yaşamına son vermesi hepimizi derinden sarsmıştır.
Öncelikle bir kez daha açıkça ifade ediyoruz:
Hiçbir emekli, hiçbir yurttaş öfkesini ve çaresizliğini kendi canına ya da bir başkasının canına zarar verecek noktaya taşımamalıdır.
Bizim mücadelemiz barışçıl, demokratik ve meşru bir hak mücadelesidir. Emeklilerin insanca ve onurlu bir yaşama kavuşmasının yolu örgütlenmekten, dayanışmadan ve birlikte mücadele etmekten geçmektedir.
Ancak Ali Şekeroğlu’nun ölümünü yalnızca “bireysel bir intihar” olarak görüp arkasındaki ekonomik, toplumsal ve siyasi koşulları yok saymayı da kabul etmiyoruz.
Çünkü Ali Şekeroğlu daha önce ne istediğini kendi sözleriyle anlatmıştı:
“Anayasal hak olan insan gibi yaşamak ve geçinebilmek için sesimizi duyuralım.”
Yönetenlere seslenerek:
“Devletimizi ve bizleri yönetenler de duysun.”
demişti.
Bir başka paylaşımında:
“Vatan sevgimizi kimse sorgulayamaz, ancak açlıkla da cezalandıramaz.”
diye yazmıştı.
Ve Anayasa Mahkemesi önüne geldiğinde elindeki dövizde:
“PARA İÇİN DEĞİL, ONURUMUZ İÇİN!”
yazıyordu.
Ali Şekeroğlu daha ne deseydi?
Bu nedenle soruyoruz:
Bu yalnızca bir intihar mıdır?
Biz bu ölümün yaşandığı koşulların siyasi sorumluluğunu görüyoruz ve bu anlamıyla söylüyoruz:
BU YALNIZCA BİR İNTİHAR DEĞİL, SİYASİ BİR CİNAYETTİR!
Emeklilerin içine sürüklendiği ekonomik çıkmazın sonuçları artık yalnızca mutfakta, pazarda, kirada ve faturalarda görülmüyor. Yoksulluğun psikolojik ve toplumsal sonuçları da giderek ağırlaşıyor.
Bu tablo kendiliğinden ortaya çıkmadı.
Emekli aylıklarını emekliler belirlemedi.
5510 sayılı yasayı emekliler çıkarmadı.
Seyyanen artışın çalışan kamu görevlilerine verilip emeklilere yansıtılmamasına emekliler karar vermedi.
Bütçeyi, vergi politikasını, sosyal güvenlik sistemini ve kamu kaynaklarının nereye aktarılacağını emekliler belirlemedi.
Bunları siyasi iktidar belirledi.
Dolayısıyla bugün milyonlarca emeklinin içine sürüklendiği yoksulluğun, geçim sıkıntısının ve geleceksizliğin siyasi sorumlusu, yıllardır bu politikaları uygulayan AKP iktidarıdır.
5510 sayılı yasayla emekli aylıklarını aşağı çeken sistemi kuran, emeklilerin milli gelirden aldığı payın gerilemesine yol açan politikaları sürdüren, seyyanen artışı emeklilere vermeyen ve milyonlarca emeklinin “Geçinemiyoruz” feryadını duymayan siyasi iktidar bu sorumluluktan kaçamaz.
Ali Şekeroğlu’nun ölümünün bütün nedenlerini bilemeyiz ve tek bir nedene indirgeyemeyiz.
Ancak bir emekli “İnsan gibi yaşamak istiyorum”, “Açlıkla cezalandırmayın”, “Yönetenler sesimizi duysun” dedikten sonra Anayasa Mahkemesi önünde yaşamına son veriyorsa, siyasi iktidar ortaya çıkan bu ağır tablonun sorumluluğunu görmezden gelemez.
Üstelik hâlâ iktidardan bu sorumluluğu üstlenen güçlü bir açıklama duymuyoruz.
Bir emekli Anayasa Mahkemesi önünde yaşamını yitiriyor.
Ve siyasi iktidar sessizliğini sürdürüyor.
Bunu normalleştirmeyeceğiz.
Bir tarafta emekliye “Kaynak yok” deniliyor.
Diğer tarafta milyarlarca liralık fon ve borsa soruşturmaları kamuoyunun gündemine geliyor.
Faize trilyonlarca lira ayrılıyor.
Kamu kaynaklarının kimlere ve hangi önceliklerle aktarıldığı tartışılıyor.
O halde soruyoruz:
KAYNAK KİME VAR, EMEKLİYE NEDEN YOK?
Bir ömür çalışan, vergisini veren, primini ödeyen milyonlarca emekliye insanca yaşayabileceği bir aylık sağlamak neden “yük” olarak görülüyor?
Bütçe yalnızca rakamlardan ibaret değildir.
Bütçe siyasi tercihtir.
Kime kaynak ayırdığınız, kimden vergi aldığınız, ekonomik krizin yükünü kimin sırtına yüklediğiniz ve emekliye nasıl bir hayat sunduğunuz siyasi tercihtir.
Ve bu tercihlerin sahibi bugün ülkeyi yöneten siyasi iktidardır.
Emeklileri açlığa ve yoksulluğa mahkûm eden bu düzenin siyasi sorumlusu AKP iktidarıdır.
Ali Şekeroğlu bize çok ağır bir söz bıraktı:
“PARA İÇİN DEĞİL, ONURUMUZ İÇİN!”
Bu sözü bir insanın yaşamına son vermesini yüceltmek için değil, yaşayan milyonlarca emeklinin onurlu yaşam mücadelesini büyütmek için sahipleniyoruz.
Bu söz yerde kalmayacaktır.
Ama bunun yolu kendi yaşamımızdan vazgeçmek değildir.
Yaşamak, örgütlenmek, yan yana gelmek ve hakkımızı birlikte aramaktır.
Bugün önümüzdeki en temel görev; emeklilerin, emek örgütlerinin ve demokrasi güçlerinin yan yana gelerek birleşik, demokratik ve barışçıl mücadeleyi büyütmesidir.
Biz sadaka istemiyoruz.
Lütuf istemiyoruz.
Bir ömür verdiğimiz emeğin ve ödediğimiz primlerin karşılığını istiyoruz.
İnsanca beslenmek, barınmak, sağlık hizmetlerine ulaşmak; çocuklarımıza ve torunlarımıza mahcup olmadan, yarından korkmadan yaşamak istiyoruz.
Kısacası:
İNSANCA VE ONURUMUZLA YAŞAMAK İSTİYORUZ!
Ali Şekeroğlu’nun sözü yerde kalmayacak:
“PARA İÇİN DEĞİL, ONURUMUZ İÇİN!”
GEÇİNEMİYORUZ!
YAŞASIN İNSANCA YAŞAM MÜCADELEMİZ!
YAŞASIN ONURUMUZ İÇİN MÜCADELEMİZ!
TÜM EMEKLİLERİN SENDİKASI
MERKEZ YÜRÜTME KURULU