Saat 09.05…
Bugün bir milletin yüreği yine sızlıyor.
Üzgünüm Atam…
Seni göremedik. Seninle aynı dönemde yaşamayı, bu ülkenin kurtuluşuna ve kuruluşuna tanıklık etmeyi ne çok isterdim. Verdiğin mücadelede, karşılaştığın zorluklarda bir nebze olsun yanında olabilmeyi…
Seni okuduk, kahramanlıklarını dinledik. İlkelerini öğrendik, yolundan gideceğimize söz verdik. Ancak ne yazık ki senin hayalini kurduğun Türkiye’yi yaşatmakta başarılı olamadık.
Gelen hükümetler üç kuruşluk zamlar yaptı, seni unuttuk. Bir makam, bir mevki verdiler, seni unuttuk. Kurduğun fabrikaları, sanayi tesislerini birer birer sattılar. Üretmek yerine tüketmeye, çalışmak yerine hazırı beklemeye alıştık.
Bugün üretim yetersiz, sanayi zayıf, istihdam olanakları sınırlı. Gençler umutsuz, çiftçi toprağından kopmuş, üretici emeğinin karşılığını alamaz hâle gelmiş.
Medeniyetten uzaklaştık Atam… Çağdaşlıktan uzaklaştık. Bilimin ve aklın ışığında ilerlemek yerine cehaletin karanlığına mahkûm olduk.
Tarikatların, cemaatlerin ve din istismarının gölgesinde kaldık. İnanç, insanları aydınlatmanın değil, kimi zaman yönetmenin ve yönlendirmenin aracı hâline getirildi.
Hakkımızı, hukukumuzu koruyamaz olduk. Adalete olan güvenimiz sarsıldı. Haklının değil, güçlünün sözünün geçtiği bir düzenle karşı karşıya kaldık.
Üç kuruşluk menfaat uğruna değerlerimizi, makam uğruna ilkelerimizi, çıkar uğruna Cumhuriyet’in kazanımlarını gözden çıkardık.
En acısı da ne biliyor musun Atam?
Sadece ekonomik bağımsızlığımızı değil, millî benliğimizi, onurumuzu ve kişiliğimizi de kaybetmeye başladık.
Sen bu ülkeyi bağımsız, onurlu, üreten, çağdaş, bilime inanan ve hukukun üstünlüğünü benimseyen bir millet olarak görmek istedin.
Biz ise bugün sana verdiğimiz sözleri ne kadar tutabildiğimizi sorguluyoruz.
Affet bizi Atam…
Seni özlemek yetmez. Seni anlamak, ilkelerini yaşatmak ve emanetine sahip çıkmak gerekir.
10 Kasım yalnızca bir yas günü değil, aynı zamanda kendimizle yüzleşme günüdür.
Saygıyla, özlemle ve hiç bitmeyen minnetle…
10 Kasım 1938 – Sonsuza dek kalbimizdesin.
Ruhun şad olsun Atam.
Saygılarımla,
Haluk Dede