Yatılı okulda çalıştım yıllarca; öyle kolay değildir yatılı okullarda çalışmak.
Niye mi? Sadece öğretmen değilsindir orada… Annesin, dostsun, yeri geldiğinde sırdaş olursun öğrencilere.
Yüreğini, gönlünü açar sana. Kime açsın? Ailesi yanında değil; telefonla ulaşır ama onun da bir yere kadar oluyor etkisi. Ama sen yanındasındır, yanı başındasındır her daim. Kızlarıma hep sarılırdım ben, anne gibi.
Onlar da öyle derdi bana: “Anne gibisiniz öğretmenim.” Bazen onlar gelirdi yanıma, “Hocam, sarılabilir miyiz?” diyerek… Hiç onları geri çevirir miyim? Bir anne çocuğunu geri çevirir mi?
Sarılmak bir eylemdir ama etkisi sınırsızdır; dostça, sevgiyle, şefkatle ve karşılıksız olunca anlamını bulur.
Başarı odaklı bir okul olduğu için sınav dönemlerinde geç yatarlar, sabah namazıyla, hatta daha erken kalkarlar ve çalışmaya başlarlar. Yani sınav dönemleri stresli olurdu onlar için…
Hele üniversite sınavı dedin mi akan sular dururdu onlar için.
Çok çalışırlar, çok kitap okurlar; günaydın demeden yanından geçmezler, yeri gelir hâlini hatırını sorarlardı. Böyle çocuklardı benim güzel çocuklarım…
Meslek hayatımın yarısını orada geçirdim. Dedim ya, üniversite sınavları çok stresli bir dönemdir. Kendim için bir gelenek hâline getirmiştim; sınav görevim yoksa eğer, ailesi yanında olmayan, uzak şehirlerden gelen öğrencilerimle giderdim.
İşte öyle…
Geçen günlerde iyiliğin etkisi ve herkesin buna ihtiyacı olduğuyla ilgili, kısacası iyilik üzerine; “İyiliği erteleme, ihtiyaç duyulduğunda yap” şeklinde bir paylaşım yaptım.
Baktım bir yorum var altında. Diyor ki:
“Hocam, sizin bana yaptığınız o iyiliği asla unutamam. Sınavda yanımda gelip beni beklemiştiniz. Bu benim için o kadar kıymetliydi ki asla unutamam. Ve buna o kadar çok ihtiyacım vardı ki hocam… İyi ki yanımdaydınız.”
Kızımın ailesi de Konya’da yaşıyor bu arada.
Kızım Ankara Hukuk Fakültesini kazandı; şimdi bir anne ve çok başarılı bir avukat…
Ben ona o anda bir anne oldum, onu kucaklayan bir yürek oldum. “Yalnız değilsin kızım, ben yanındayım” diyen bir mesaj ilettim yüreğine. Sıcacık, kimi zaman şaşırıp saçmaladım ama öğretmeni oldum.
Yıllar öncesine, sıcacık sevgi dolu bir yolculuk yaptık kızımla… Çok keyifliydi. İşte bu, sevginin ve iyiliğin gücü dostlar.
Demem o ki; iyiliği ertelemeyin…
Kimin ne zaman neye ihtiyacı olduğunu bilemeyiz. Yapılan iyiliğin ne ifade ettiğini ancak o bilir.
Annemin dediği gibi:
“İyilik yap, denize at; balık bilmezse Hâlık bilir.”
AYŞE KABUCU